quarta-feira, novembro 12, 2025

Catulo (Traduções de J.H.Dacanal)

 5

Vivamos, Lésbia minha, e amemos,

E os murmúrios todos dos velhos rabugentos

(Todos) de um tostão ter valor julguemos.

Os astros morrer e tornar podem, 

A nós, quando uma vez a breve luz se apaga,

Perpétua noite dormir imposta é.

Mil beijos dá-me, depois cem,

Depois mil outros, depois de novo cem,

Depois até outros mil, depois cem.

Depois ,quando contados muitos mais tivermos,

Os confundamos, para que não saibamos

Ou para que alguém mau invejar não possa

Quando souber (qual) o tanto de beijos ser. 

Vivamus mea Lesbia, atque amemus,
rumoresque senum severiorum
omnes unius aestimemus assis!
soles occidere et redire possunt:
nobis cum semel occidit brevis lux,
nox est perpetua una dormienda.
da mi basia mille, deinde centum,
dein mille altera, dein secunda centum,
deinde usque altera mille, deinde centum.
dein, cum milia multa fecerimus,
conturbabimus illa, ne sciamus,
aut ne quis malus invidere possit,
cum tantum sciat esse basiorum.

109


Que terno e eterno seja

Entre nós este nosso amor

Vida minha, me propões! 

Ó, grandes deuses, fazei com que ela

Verdadeiramente prometê-lo possa,

E dizê-lo de coração sincero,

Para que nos permitido seja

Por toda a vida manter

Este perpétuo laço de santa amizade!

Iucundum, mea vita, mihi proponis amorem
 hunc nostrum inter nos perpetuumque fore.
 di magni, facite ut vere promittere possit, 
atque id sincere dicat et ex animo,
 ut liceat nobis tota perducere vita
 aeternum hoc sanctae foedus amicitiae.

Fonte: DACANAL, J.H. O que é Narrar? - E outros Ensaios. Porto Alegre: Besouro Box, 2021. 


J.H.Dacanal é jornalista e professor desde 1965, formado em Letras e Ciências Econômicas.

Nenhum comentário: